Session 22 Got ya B%tch!

We bevonden ons in cellen. We hadden ons ontdaan van de magische kettingen. We stelden Rhasson, de tiefling met de afgebroken hoorn, nog wat vragen. We kwamen erachter dat hij hier al enkele weken gevangen zat. Hij werd gepakt nadat hij wat had rondgesnuffeld in het gebied van de Inquisitors. Hij werkte niet voor de koninklijke familie zoals wij, maar voor een andere partij — welke, dat wisten we nog niet. Hij gaf ook aan dat hij waarschijnlijk wist waar onze gear was opgeslagen.

We besloten op zoek te gaan naar onze gear (en Jack). In de volgende kamer zagen we meteen twee bewakers. We vuurden direct. Magic missiles vlogen door de nauwe gang. Eldritch blasts werden afgevuurd. Ricochet en Rhasson gingen samen op één bewaker af. Ricochet miste, maar Rhasson ramde zijn hoorndagger met een harde stoot tussen de ribben van de man. Op hetzelfde moment zorgden de magic missiles voor de genadeklap op de tweede bewaker. Beide bewakers gingen neer in één vloeiende beweging, nog voordat ze de kans hadden gehad om alarm te slaan.

We kwamen aan in de volgende ruimte. Aan de linkerkant zagen we in de verte oranje licht en hoorden we luid gepraat. Het leek op een soort barakken. Aan de rechterkant zagen we een lift die naar boven kon.

VahKahl voelde naast zich een tochtvlaag langs de grond. Bij nadere inspectie bleek er een rooster in de vloer te zitten. We openden het rooster en ontdekten dat het doorliep onder de grond. Omdat we onze wapens en gear nog niet hadden, besloten we door het rooster te sluipen. Het was pikkedonker in de kruipruimte, maar met behulp van de darkvision van enkele groepsleden kwamen we langzaam verder.

We kwamen aan bij een ander rooster. Naar binnen kijkend zagen we een lege kamer met kasten. We openden het rooster en doorzochten de kasten. We vonden uniformen van de Inquisitors en een mandoline, plus een aantal arcane focusses. We deden alles aan. Vermomd als bewakers openden we de deur naar de gang. Rechts klonken voetstappen. Bewakers die onze kant op kwamen. Op dat moment besloot Daniqua op zijn fluit te gaan blazen (waar hij die vandaan had getoverd wist niemand), wild en verward, als afleiding, terwijl de rest doorliep richting het fancy afgesloten kantoor aan het einde van de gang.

Daniqua deed wat hij het beste kan: hij overtuigde de bewakers dat zij degenen waren die hier niet hoorden te zijn. Hij begeleidde ze terug naar hun post en glipte met behulp van Greater Invisibility terug richting de rest van de groep.

In het kantoor vonden we magische elektrische wapenstokken, die we over de groep verdeelden. Op het bureau lag ook een rock met inscripties. Onze rock VahKahl, nee 'minerals' expert, kon ons vertellen dat het een magische sleutel was. Uit de documenten op het bureau bleek bovendien dat dit het kantoor van de kapitein van de wacht was; de papieren bevatten personeelslijsten, patrouilleplanningen, namen van 'subjects' en tijdslots voor... executies. We onthielden de namen zodat we ze eventueel konden gebruiken om te bluffen.

Verder de gang in kwamen we in een grote ruimte met een imposant onstabiel standbeeld. Daaromheen liepen zeven kleine imps met magische kettingen om hun nekken. Ze droegen versleten kleding en zagen er uitgehongerd en mishandeld uit. De kettingen waren voorzien van magische inscripties: onderdrukkingsrunen én enchantments die hen dwongen te gehoorzamen. Ze waren de kamer aan het schoonmaken.

We vroegen ze waar onze spullen waarschijnlijk te vinden zouden zijn. De imps suggereerden dat dit in de kluis zou liggen, niet ver hiervandaan. We besloten een afleiding te creëren om de bewakers bij de kluis weg te lokken. Ricochet gooide het grote standbeeld om. Tegelijkertijd verwijderden we de kettingen van zes imps. Eén imp zouden we zelf meenemen. De bewakers kwamen inderdaad onmiddellijk kijken en gingen achter de bevrijde imps aan. Eén bewaker keek nog verdacht naar onze boom Twiggles in een Inquisitors-uniform, maar gelukkig konden we hem overtuigen dat het toch de imps waren. We liepen snel door richting de kluis.

We zagen een grote groene deur die zichtbaar magisch op slot was. VahKahl gebruikte zijn steen om de deur te openen. We stormden naar binnen en zagen vier Inquisitors. Ze waren volledig verrast. Eén van hen herkenden we meteen. Het was Vennifer.

Het Gevecht

Zonder aarzeling brak het gevecht los.

Twiggles was als eerste. Zijn grappling vines schoten door de lucht als levende takken in een storm ze grepen één van de Inquisitors, omsloten hem volledig en trokken hem van zijn voeten. Die man zou de rest van het gevecht nergens meer naartoe gaan.

Redeef schoot naar het midden van de kamer, zijn ogen gefixeerd op Vennifer. Hij stak zijn hand uit en mompelde de woorden van een Banishment — maar Vennifer was sterker dan verwacht. De spreuk brak als glas op haar wil. Niet nu, dan.

Burruku liet een Cloud of Darkness neerploffen midden in de kamer. Zwarte mist rolde naar buiten en verborg Vennifer en een tweede Inquisitor. Ze konden ons niet meer zien — en wat ze niet konden zien, konden ze niet doden.

Daniqua grijnsde. Met een vloeiend gebaar rees er een Wall of Fire op recht over de positie van Vennifer en haar metgezel. Vlammen likten aan het plafond. De hitte was te voelen tot in de gang.

Ricochet stortte zich op de derde Inquisitor. Zijn eerste smite trok een spoor van heilig licht door de lucht — de klap was loodzwaar.

VahKahl activeerde zijn Spiritguardians. Groene slimes zweefden in kringen om hem heen terwijl hij over de trapleuning sprong en recht in het midden van de Inquisitors neerkwam. De spirits sneden door alles heen.

Toen sloeg Vennifer terug.

Ze richtte haar hand op Daniqua en sprak Immolation uit. Het vuur dat hij zojuist had opgeroepen keerde zich nu tegen hem. Vlammen omhulden hem van hoofd tot teen. Hij brandde.

Rhasson, de tiefling die ze hadden meegenomen uit de cellen, greep zijn kans. Hij vloog naar een kist, rukte hem open en haalde er zijn cane-sword uit. Staal flitste door de lucht.

Twiggles sleepte de geknelde Inquisitor dwars door de kamer. Het was geen gevecht meer — het was een statement.

Redeef dook de Cloud of Darkness van Burruku in. Door zijn Devil's Sight kon hij nog zien. Hij wierp een Hexblade Curse op Vennifer en begon Eldritch blasts op haar af te vuren, in de hoop de Immolation op Daniqua te doorbreken. De vlammen weigerden te doven.

Daniqua stond in brand. En toch glimlachte hij. Terwijl de vlammen aan hem knabbelden, strekte hij zijn hand uit en sprak Blight uit. Levenskracht vloeide uit een Inquisitor als water uit een kapotgeslagen kruik. De man zakte in elkaar. Dood.

Burruku zag genoeg. Een dikke heal vloog richting Daniqua, net op tijd om hem in de benen te houden.

De overgebleven Inquisitors sloegen wild om zich heen. Twiggles en Rhasson kregen klappen, maar bleven staan. Ricochet smite een tweede Inquisitor de eeuwigheid in. VahKahl probeerde de Immolation op Daniqua te dispellen. Helaas tevergeefs.

Rhasson ruilde zijn cane-sword voor zijn whipblade. De lange strook staal zwiepte door de lucht en sloeg een Inquisitor opzij.

Vennifer, liet een Shatter losbarsten. De schokgolf trof Ricochet en Twiggles, maar ze bleven staan. Ze bleven altijd staan.

Redeef haalde diep adem. Zijn vingers vormden de spreuk opnieuw. Banishment — voor de tweede keer. En ditmaal... lukte het. Vennifer verdween. De Immolation op Daniqua doofde als een kaars in de wind.

Daniqua liet er geen gras over groeien. Zijn laatste Blight trof de enige Inquisitor die nog overeind stond. Die was er niet meer.

Ze wisten dat Vennifer terug zou komen. Ze maakten zich klaar.

Burruku wierp een Hold Person op het moment dat ze materialiseerde. Ze bewoog niet meer.

VahKahl en Rhasson sloegen de magische ketting om haar heen voor ze ook maar de kans had om iets te doen.

Gevecht voorbij.

We lootten de kluis zo grondig als de tijd toeliet en vonden al onze oude spullen terug — op het zwaard van Ricochet na. Ter vervanging vonden we een ander +2 zwaard, dat we hem meteen gaven.

Verder vonden we een houten magische staf en de magische handschoenen van Vennifer. Die zouden we later nog inspecteren.

Op een tafel lagen experimentele potions met notities:

The "V-8 Soldier Pill"

Subject 44a regained full motor function. However, the demonic heat used to cauterize the wounds creates a "biological scarring" that rejects all further medicinal or magical intervention.

Recover 12d8 hit points on use.

From the moment of ingestion until you finish your next Long Rest, you cannot regain hit points by any means (spells, potions, rests, or abilities). 2.

You immediately gain 3 levels of exhaustion. After finishing your next long rest and you do not recover any hit points.

**Case File: Subject #112-R

Condition: Severe physical trauma; impalement via ballista bolt. Dosage: One unit of Red-V (Soldier Pill) administered via oral ingestion.

• T+0:02: Immediate systemic reaction. Subject’s body temperature rose to 39°C. The impalement wound didn't just heal; the tissue fused back together with a localized hiss of steam.

• T+0:10: Subject regained full mobility and reported "numbness to all pain." He successfully lifted a 100 kg stone block to demonstrate field readiness.

• T+2:00: The "Crash" phase. As the adrenaline salts dissipated, the subject’s muscles seized. He attempted to sleep, but his body remained in a state of high-alert paralysis.

• Post-Trial Note: After 8 hours of "rest," the subject's wounds remained closed, but his heart rate never stabilized. He was unable to process any further healing, even through traditional rest.

• Status: Alive, but physically shattered.

The Aether-Pulse Elixir

Liquefied mana extracted via the Soul Anchor and stabilized in a suspension of mercury and crushed sapphire.

The user recovers 2d4+2 levels of spell slots.

The mana surge burns through the physical vessel. Your Maximum HP is reduced by $1d4$ for every level of spell slot restored. This reduction lasts until you finish a Long Rest.

**Case File: Subject #094-B

Condition: Total mana-depletion following prolonged ritual casting.

Dosage: One unit of Blue-A (Aether-Pulse Elixir) administered via intravenous drip.

• T+0:01: Subject’s mana-veins (visualized via arcane-luminescence) turned a violent neon blue. He reported a sensation of "swallowing cold glass."

• T+0:03: Recovery confirmed. Subject successfully regained four levels of spell slots. However, for every level restored, his physical stature seemed to diminish.

• Extraction Data: As the mana flooded back, it displaced the subject's life-essence. We measured a total loss of 11 Maximum HP (Roll: $4d4$ for four levels). His skin became translucent, and his pulse became faint—hardly more than a thrumming hum.

• Status: Magic reserves at 100%. Structural integrity compromised. Subject is "fragile."

The "God-Blood" Cocktail

A perfect 50/50 blend of the Red and Blue series. It provides the total restoration of a demigod but demands the tribute of a martyr.

Recover 6d8 hit points, gain 6d8 temporary hitpoints and recover 4d4+1 levels of spell slots.

Your Maximum HP is reduced by $1d4$ for every level of spell slot restored.

You must pass a DC 16 Wisdom Save or enter a Berserk state for 1 minute (Recklessly attacking the nearest creature).

You gain 3 levels of exhaustion and cannot recover hit points until your next Long Rest.

Your next long rest does not replenish your hitpoints.

Case File: Subject #666-G (Series-G "God-Blood" Trial)

Condition: Terminal; multiple organ failure and complete magical burnout.

Dosage: One unit of **The "God-Blood" Cocktail

• T+0:01: Subject’s eyes saturated to a deep violet. External lacerations fused instantly. Subject achieved sudden lucidity, vocalizing in a dialect of Primeval Abyssal.

• The Pulse: Internal magical reserves flooded at a violent velocity. The physical cost was immediate: the subject’s frame withered, his flesh pulling tight against bone as if his life force were being harvested to fuel the surge. He took on the appearance of a galvanized corpse wrapped in arcing lightning.

• T+0:08 (The Berserk Phase): Total cognitive rupture. Subject failed to recognize personnel, perceiving the Lead Alchemist as a hostile entity. He unleashed a frantic burst of raw energy and lunged through a reinforced glass barrier, utterly indifferent to the resulting physical trauma.

• T+1:00 (The Collapse): The mania dissipated into a catatonic stupor. The subject is physically ruined; his cellular structure has become so brittle that his body cannot process natural or magical mending.

Status: Recovering. Subject remains a hollowed husk, requiring a period of deep, uninterrupted dormancy to stabilize.

Redeef zag een houten vat gevuld met groen slijm. Zonder aarzelen stak hij zijn arm erin op zoek naar Jack. Hij vond hem — of in elk geval wat er nog van hem over was.

Op het bureau waar Daniqua eerder zijn Wall of Fire had neergezet, vonden we nog notities van Vennifer. Ze waren grotendeels onleesbaar.